Deze week is de vraag simpel: zou u het op prijs stellen als er in de nabije toekomst niet meer dan één kabel uw huis ingaat waarmee u televisie kunt kijken, razendsnel kunt internetten, kunt telefoneren (eventueel met beeld), en waar u van verschillende andere diensten gebruik kunt maken? Denk aan beveiliging, een inburgeringscursus of de daaropvolgende doktershulp. Deze aansluiting kost u euro 50 per maand. U bespaart op uw telefoonkosten. Bent u geïnteresseerd in deze aanbieding?

U moet weten dat de Dromenlander net heeft gelezen dat zijn minister Brinkhorst heeft gezegd dat het 'Nu de tijd is om te handelen' willen we met Europa nog een partijtje meetrommelen in de wereld. Een adviesbureau heeft hem ingefluisterd dat wij onder andere (er zijn maar liefst tien aanbevelingen) moeten streven naar 'Global platform leadership in the ict industry'. Wat zou er mooier zijn dan een breedbandig beglaasd land, zodat die ict-industrie in ieder geval wat vaart kan maken. Een beginnetje, maar toch.

U moet weten dat er in Dromenland weliswaar politici zijn, maar dat politiek gedrag verfoeid wordt door het volk. Met andere woorden: de bestuurders worden geacht het belang van het land en zijn inwoners hoog in hun vaandel te hebben staan, hoger dan hun eigen- of partijbelang. Bestaande machtsstructuren mogen bewonderend worden bekeken, maar dienen kritisch te worden beoordeeld. Op investeringen wordt afgeschreven, maar als zich een elegante, nieuwe mogelijkheid voordoet, wordt er zonder vooroordeel naar gekeken. Het land zou er immers wel eens baat bij kunnen hebben. De grootste overtreding die je in Dromenland kunt maken, is het verstoren van dit onbevangen beoordelingsproces. Dus zijn lobbyisten ongewenste indringers. Worden ze betrapt, dan komen ze onvoorwaardelijk in het gevang. Daar zijn ze in hiërarchie nog lager dan kinderverkrachters en tasjesrovers.

U moet weten dat de Dromenlander erg gesteld was op de vrijheid om te mogen kiezen. Daarom was hij ook zo gesteld geraakt op internet, en daarom ook kreeg hij steeds meer moeite met de nukken en grillen van de aanbieders van televisiepakketten. Dan kon de Opta in een nota wel zeggen dat de consument een grote keuzevrijheid heeft (kabel, aardse etheromroep, satelliet, analoog of digitaal), maar een alinea verder nuanceert Opta-koning Arnbak zichzelf al: 'Consumenten hebben relatief weinig te kiezen waar het omroepdiensten betreft.'

U moet ook weten dat de lokale overheden ongeduldig werden. Namens de Vereniging van Dromenlandse Gemeenten schreef directielid Van Tilborg in een brief aan de vaste kamercommissies dat het gevoel bestond dat 'de autonomie van gemeenten wordt ondermijnd'. En dat komt allemaal omdat het kabinet 'een aantal richtsnoeren in de vorm van morele afwegingskaders' heeft vastgelegd. Maar gelukkig, vandaag, de 14de december, zou Brinkhorst gaan zeggen dat lokale overheden met breedband aan de gang konden gaan.

Aan politiek had de Dromenlander lak, zo wisten we al. Het Haagse circuit werd bestookt met rapporten van adviesbureaus, die de taal spraken van hun opdrachtgevers die maar één doel hadden: vasthouden aan hun machtspositie. 'Kijk maar naar Zweden, kijk maar naar Italië', zo lazen de volksvertegenwoordigers met rode konen, 'daar zijn glasvezelprojecten allemaal mislukt.' En tevreden declarerend constateerden de adviseurs dat hun pijlen een grote trefkans hadden bij de pluchezitters van wie de achilleshiel zo groot was als hun faalangstige ego.

Er werd veel gepraat, geciteerd en dus gedeclareerd, daar in Den Haag, en er gebeurde niets. De beslissers praatten over het glas, ze deden een plas, stropten hun das en alles bleef zoals het was. 'Goh, wat hebben we het goed', murmelde de kabelaar, en hij verhoogde zijn tarief en verlaagde zijn aanbod. En het volk was machteloos, geketend, bekabeld. Het was juist die hoge graad van bekabeling, die ieder gevoel voor urgentie had verdoofd. Ze hadden het immers zo goed.

'Minitel', zo fluisterde de waker. Frankrijk had eind vorige eeuw de internetboot gemist, omdat het land vol lag met het ooit revolutionaire Minitel, en nog steeds lopen de Fransen achter. De wet van de remmende voorsprong was meedogenloos van toepassing geweest.

'Dromenland over tien jaar', zo profetiseerde de waker, en de haan kraaide drie keer.

JOOST STEINS BISSCHOP

Copyright (c) 2004 Het Financieele Dagblad