Wereldvreemd
Af en toe kom je ze tegen, de trotse koketteerders. Ze kunnen iets niet en ze aarzelen niet om daarvan schaamteloos te getuigen.
Zo vertelde iemand van De Deftige Bank uit Den Bosch mij eind vorig jaar dat er toch eigenlijk niets gaat boven het met een vulpen ondertekenen van een acceptgiro, het dichtlikken van de envelop en de wandeling naar de brievenbus. Al dat gedoe met dat internet, dat is alleen maar onhandig, gevaarlijk en er gaat altijd wel iets mis.
Jaja, denk ik dan. Het beste is zo iemand gelijk te geven. Hij heeft namelijk ook gelijk, gegeven zijn vaardigheden en zijn situatie. Leer een schildpad niet in een boom te klimmen, ga niet dobbelen met een knikker. Ieder zijn keuze. Zolang hij mij ook maar mijn keuze laat.
Tv-programma Buitenhof heeft columnisten die hun boodschap vanaf het spreekgestoelte uitspreken. Vorige maand mocht schrijfster Désanne van Brederode haar ei kwijt. Ze had het over haar solitaire beroep en het missen van nieuwe trends. 'Wat het exacte verschil is tussen mp3 en iPod weet ik niet (...), TomTom blijkt geen suikervrij vruchtensnoepje te zijn maar een fabrikant van navigatiesystemen, waar de afkorting MSN voor staat, geen flauw idee, ik heb - dit tussen u en mij - zelfs nog nooit zelfstandig een e-mail verstuurd.'
Tijdens de boodschap werd met trotse blik de camera ingekeken. Kijk mij eens weinig weten van onbelangrijke dingen.
Jaja, denk ik dan weer. Allemaal goed, niets meer aan doen. Een toetsenbord is een schraal interface en als je toch schrijver bent moet je misschien vooral schrijven. En wel brieven, die een weldadige aandacht krijgen tegenwoordig dankzij hun schaarsheid en de terreur van de eendimensionale emotiearme mailtjes.
Maar laat tegelijkertijd alle anderen hun keuze, en verwijt hun niet dat ze 'flexibel meebuigen met trends', zoals Van Brederode doet. Met wat omwegen (The Body Shop en Albert Heijn kwamen ook nog langs) kwam het er op neer dat ík - en niet de solitaire schrijfster - de wereldvreemde burger ben die alles door een economische bril bekijkt.
Omdat ik wél weet hoe je eigenhandig mails verstuurt, wat plezierig is als je niet gestoord wilt worden tijdens je werk. Omdat ik wél het voordeel van internetbankieren inzie. Omdat ik wél mijn iPod heb kunnen volstouwen met Mahler en Dylan en niet meer met cd-mapjes hoef te pendelen. Omdat ik gelukkig niet de enige ben die sommige trends probeert en andere negeert.
De verzekeraar Delta Lloyd heeft als eerste Nederlandse bedrijf de stap gezet om het jaarverslag alleen nog maar op internet te publiceren. Een opmerkelijke en tegelijkertijd logische stap, mooi uitgevoerd. Delta Lloyd bespaart op termijn geld en bomen. Kan daarvan misschien een mooi schrijversfonds steunen. Delta Lloyd speelt in op een trend; is het hiermee een wereldvreemd bedrijf geworden?
En ondertussen werd er nijver gewerkt in huize Van Brederode. Een elpee draaide, en je hoorde Drs. P zingen: 'Terwijl de kater sliep, en de pendule liep en de kanarie sprak tsjiep-tsjiep-tsjiep-tsjiep.'
Wereldvreemd is een relatief begrip. De wereld is vreemd, dat is dan weer wel waar.
JOOST STEINS BISSCHOP
Copyright (c) 2006 Het Financieele Dagblad