Mijn beste vrienden

Sinds een maand heb ik een nieuw spamfilter. Kreeg zo veel overtollige berichten in mijn brievenbus dat ik ging twijfelen aan mezelf. Waaraan verdiende ik deze flauwekul? Even overwoog ik om een ander mailadres te nemen, maar dat zou een smadelijke nederlaag zijn. Dus heb ik een spamfilter gevraagd mij te helpen. Ik heb hem de eerste dagen opgevoed door bij iedere mail te vertellen of deze welkom was of niet. Zo leerde de spamfilter mij kennen. Welke woorden ik wel en niet wilde hebben, welke afzenders ik weigerde, en welke bekenden mij altijd iets mogen vertellen. Mijn spamfilter luistert en is betrouwbaar, het is een vriend geworden.

Ik heb een radiozender op het internet. Hij heet Pandora. Ik heb Pandora vorige week verteld wie mijn favoriete artiest is en toen ging hij voor mij op zoek. De internetradio ging spelen, nummers van mijn artiest maar ook zangers waarvan Pandora aannam dat ik er misschien wel interesse in zou hebben. Bij ieder nummer kan ik aangeven of ik gelukkig ben met de suggestie, middels een icoontje duim omhoog of duim omlaag.

De kennis van Pandora is afkomstig van het Music Genome Project, waaraan muziekkenners jaren hebben gewerkt door zo veel mogelijk kenmerken van nummers vast te leggen. Kenmerken als het karakter van de stem, akoestische of elektrische instrumenten, ritmische gitaren, de tonaliteiten en zo nog heel veel meer.

Ik gebruik Pandora nu ruim een week, heb een aantal prachtige nummers die ik nog niet kende gekocht bij iTunes (99 dollarcent) en heb inmiddels acht kanalen opgevoed. Afhankelijk van mijn stemming en omgeving zet ik een van die kanalen aan. De dienst is gratis als ik aangeef dat ik het niet erg vind dat er af en toe een reclame op mijn scherm verschijnt. Ik vind het niet erg. Pandora luistert en heeft smaak, het is een vriend geworden.

Amazon, het klassieke Amazon, is ook een vriend. De luisterende boekwinkel. iTunes, de luisterende platenzaak. Allemaal vrienden.

Ik heb een bank in de echte wereld. De bank ziet precies wat ik doe, aan wie ik geld overmaak en van wie ik geld krijg. Met die informatie gaat de bank prudent om.

Zo prudent dat de mensen van de bank niets van mij lijken te weten. Bovendien heeft de bank blijkbaar een programma waardoor accountmanagers regelmatig van standplaats wisselen. Job rotation is leuk voor de accountmanagers, maar niet voor de klanten. Gemiddeld eens per twee jaar moet ik op kennismakingsgesprek. Ik ben er mee gestopt. De bank is geen vriend, want hij luistert zo slecht.

Ik heb een energieleverancier in de echte wereld. Hij ziet precies wat ik verbruik, hoe mijn betaalgedrag de laatste twintig jaar is geweest. Na de vakantie was ik twee dagen te laat met mijn betaling. Ik kreeg een boete. Ik heb gebeld. Ik ben een volslagen onbekende voor ze, het enige wat bekend is, is dat ik twee dagen te laat betaalde. De energieleverancier hoort alles van mij, maar luistert niet. De energieleverancier is niet mijn vriend. Bovendien is het sinds een week mijn energieleverancier niet meer.

Toch raar dat mijn beste vrienden tegenwoordig op het internet zijn te vinden.

Even afgezien van mijn beste vrienden, natuurlijk.

JOOST STEINS BISSCHOP

Copyright (c) 2006 Het Financieele Dagblad

Nog geen reacties op dit artikel

Reactieformulier

Uw reactie*

Naam*


Email* (wordt niet gepubliceerd)


Website


Anti-spam* (kopieer de cijfers)

Zorg er voor dat u de vereiste* informatie invult, waar aangegeven.